Charakterystyczna przerwa między górnymi jedynkami, zwana diastemą, może być postrzegana przez niektórych jako atrakcyjna cecha. Jednak dla wielu pacjentów stanowi problem estetyczny i marzą o jej usunięciu. Jakie są metody leczenia diastemy i jak wygląda ten proces?
Czym jest diastema?
Diastema to odstęp między górnymi jedynkami w jamie ustnej. Jest on widoczny podczas mówienia, uśmiechu i otwierania ust, co często sprawia, że pacjenci decydują się na interwencję.
Istnieje genetyczna predyspozycja do diastemy, zwłaszcza jeśli jest to wynik przerostu wędzidełka wargi górnej. Może także być dziedziczona ze względu na ułożenie zębów i proporcje między szerokością siekaczy a rozmiarem kości szczęki.
Czy diastema to wada?
Jeśli przerwa między zębami przekracza 2 mm, jest uważana za wadę zgryzu, która wymaga leczenia ortodontycznego. W przypadku mniejszej diastemy, traktuje się ją jako problem estetyczny, a decyzja o jej leczeniu zależy od pacjenta.
Jakie są rodzaje diastemy?
Diastemę można podzielić na trzy rodzaje:
- Diastema zbieżna: Dolne końcówki zębów są skierowane ku sobie, a korzenie jedynek są oddzielone. Leczenie diastemy zbieżnej często polega na noszeniu aparatu ortodontycznego.
- Diastema równoległa: Zęby są oddzielone równolegle. Leczenie zależy od szerokości diastemy i wieku pacjenta.
- Diastema rozbieżna: Korzenie zębów są zbliżone, ale końcówki są odchylone. Leczenie tej diastemy zwykle polega na noszeniu ruchomego aparatu ortodontycznego.
Diagnoza diastemy
Diastema to zazwyczaj problem estetyczny, ale tylko stomatolog może stwierdzić, czy wymaga ona leczenia. Jeśli odstęp przekracza 2 mm lub nagle się powiększa, może to prowadzić do chorób przyzębia i problemów z wymową. Stomatolog może również pomóc w rozpoznaniu rodzaju diastemy.
Przyczyny diastemy
Przerwa między zębami może być spowodowana różnymi czynnikami:
- Diastema prawdziwa: Wynika z przerostu wędzidełka wargi górnej. Może być leczona poprzez podcięcie wędzidełka, zwłaszcza u dzieci.
- Diastema rzekoma: Spowodowana brakiem siekaczy bocznych, nadliczbowymi zębami lub zbyt małą ilością zębów siecznych bocznych w szczęce. Często wymaga leczenia implantologicznego w przypadku braku siekaczy bocznych.
- Diastema fizjologiczna: Pojawia się u dzieci przed wyrznięciem zębów bocznych i zanika po ich wyrośnięciu.
- Diastema przejściowa: Jest naturalna i występuje u dzieci w wieku 3-4 lat.
Leczenie diastemy
Istnieje kilka metod leczenia diastemy:
- Leczenie ortodontyczne: Najskuteczniejsza metoda, polega na noszeniu aparatu ortodontycznego. Czas trwania leczenia i częstotliwość wizyt kontrolnych zależą od wielkości diastemy i wieku pacjenta.
- Licówki porcelanowe: Cienkie płytki porcelanowe nakładane na zęby po ich zeszlifowaniu. To metoda inwazyjna, ale trwała.
- Bonding: Szybka i łatwa metoda, polega na uzupełnieniu diastemy specjalnym kompozytem. Może być dostosowana i naprawiana, ale efekt nie jest trwały jak przy innych metodach.
Nieleczona diastema może prowadzić do innych problemów ortodontycznych, trudności z wymową i chorób przyzębia. Warto więc rozważyć leczenie, szczególnie jeśli odstęp jest duży.
